De Praagse winter is een filmdecor. Het is Dickens in het hart van Europa met door besjaalde kinderkeeltjes gezongen christmas carols en ‘kerstverse’ karpers op het Oude Stadhuisplein. En de honderden torens, bedekt met een dun laagje sneeuw, spiegelen in het pauwblauwe water van de Moldau.  

De Elbe-Radweg is een fietsroute van Praag naar de Noordzee, bijna 1000 kilometer lang. Dat trap je niet in een week. Al was het maar omdat onderweg ontelbare afstapwaardigheden lonken. Wij fietsen daarom de eerste 230 kilometer, van Praag naar Dresden. Maar ook dan kijken we onze ogen uit.  

In de nacht van 20 en 21 augustus 1968 vielen de Russen Praag binnen. Magnum-fotograaf Josef Koudelka legde de gebeurtenis van dichtbij vast. Zijn foto’s, die hoop en wanhoop verbeelden, werden door vrienden het land uitgesmokkeld, verschenen in buitenlandse tijdschriften en kranten onder de naam ‘Prague Photographer’ en zijn nu gebundeld in een fascinerend tijdsdocument: INVASIE ‘68.  

Vieren we hier op 30 april Koninginnedag, in Tsjechië worden in de nacht van 30 april overal in het land heksen verbrand. Deze oude traditie luidt het einde van de winter en het begin van de lente in. Een pop van een heks, die het duister van de winter symboliseert, wordt op een brandstapel verbrand. In Praag gebeurt dit op Petrin Hill.  

Bezoek een gemiddelde Tsjechische familie en u zult verbaasd staan over het grote aantal boeken dat u er aantreft, zo’n 270 per huishouden. De Tsjechen zijn bijzonder fanatieke lezers, zo blijkt na onderzoek waarvan de uitkomsten begin deze maand zijn gepubliceerd.  

Kees Fens, Hermine de Graaf en natuurlijk Franz Kafka zelf. Ze lieten zich allemaal inspireren door de gouden stad. Hun Praagse vertellingen zijn sinds kort gebundeld in ‘Als een God in Praag’. Achttien pareltjes, kunnen we u verzekeren. In de bijdrage van Matt Dings wordt bijvoorbeeld de mythe rond darling-president Vaclav Havel op een zowel pijnlijke als droogkomische manier genuanceerd. Vooral op het platteland waren ze helemaal niet zo blij met de komst van de intellectueel, biecht Dings op. ‘Voor de boeren was het leven naar verhouding niet kwaad, ze hadden wat bezit, de werkweek was niet te lang… en nu kwamen de langharigen hun bestaan door de war gooien uit naam van de vrijheid. Vrijheid is voor schrijvers, niet voor boeren.’