'Welkom in mijn Brussel'

Ooit reed ik even op en neer om een lang gekoesterde wens te vervullen: een replica van de Kuifjeraket, te koop bij het stripmuseum. Ik zag op die ene dag niet wat ik later zo ben gaan waarderen: de grandioze – soms behoorlijk verborgen – heldere stijl en schoonheid. Een stijl die ook Kuifje heeft: op een eenvoudige manier ‘plezant’ voor iedereen. Oud, jong, rijk, arm, Brussel past bij iedereen en is toch helemaal van mij.

Die allereerste keer werd ik bepaald niet stapelverliefd, want Brussel flirt immers niet. Althans, niet zoals Parijs dat kan doen. Maar ja, de parameters zijn fantastisch. Je bent er zo. Het eten is heerlijk, zelfs goedkope hapjes zijn lekker. Mijn lievelingsbier Geuze is hemels, en vloeit er in overvloed. Ik ben dol op Vlaamse schilders. Op de rommelmarkt, dure chocola, patat uit het frietkot, Art Nouveau, de Brusselse liberale geest, maar vooral op Hergé'; de Rembrandt van België. En: nergens zijn de cafés zo gezellig en zo waanzinnig mooi als in Brussel.

Dus ik reed er nog eens heen, en nog eens, en nog eens…




In Brussel moet je nooit: vluchtig oordelen op de buitenkant. Lees een gids, en trek alle deuren open.

Favoriete museum: stripmuseum. Laat zien wat Brussel wil laten zien: dat ‘de negende kunst’ een enorme K verdient. Het museum is bovendien gehuisvest in een adembenemend juweeltje van art-nouveau-architect Horta!

Favoriete terras: Au Soleil aan de Kolenmarkt, hartje centrum aan de rand van een ‘opgehipte wijk’. Altijd stampvol discussiërende Brusselaars.